ELEKTRİK VE ELEKTRONİK MÜHENDİSLİĞİ BÖLÜMÜ


Aramızdan Ayrılanlar

Fatih Canatan

(1948-2016)

Çevrimiçi taziye defteri için tıklayınız.

 

 

 

 

 

Nazlı E. Kahveci

(1981-2015)

Lisans derecesini 2002 yılında bölümümüzden aldıktan sonra University of South California'da yüksek lisans ve doktora eğitimini tamamlayan Nazlı Kahveci, Ford, Toyota ve AVL'de çalıştıktan sonra 2015 yılında bölümümüze yardımcı doçent olarak geri döndü. Çok istediği ODTÜ öğretim üyeliği ünvanını aldıktan kısa bir süre sonra aramızdan ayrılan Nazlı Hocamız için Sayın Petros Ioannou tarafından bir anma yazısı yazılmıştır.

 

 

Sadrettin Sinman

(1925-2014)

1925 yılında İstanbul’da dünyaya gelen Mehmet Sadrettin Sinman; Fizik-Matematik (Uygulamalı Fizik) dalında Lisans, Nükleer Fizik (Nükleer Elektronik) dalında Lisans Üstü ve Plazma Fiziği (High-Beta Tokamak) dalında Dr. Rer. Not. Derecelerini İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesinden aldı.

 

İş yaşamının ilk basamağı Fen Fakültesi Uygulamalı Fizik Merkezinde oldu. Burada Teknik Yönetici olarak (1950-56) ; Telekomünikasyon Sistemleri üzerinde ve geliştirme araştırması niteliğinde 8 projeyi yönetti ve sonuçlandırdı. Bundan sonra kendisine, Karayollarının haberleşme şebekesinin projelendirme görevi verildi. Bu dönemde (1956-58) kurduğu laboratuvar ve oluşturduğu grupla, alıcı-verici sistemler (yer istasyonları) geliştirerek, propagasyon etüdünü tamamladı. Bu arada Genel Müdürlüğün haberleşme fonksiyonu da yerine getirildi. Projenin bitiminde, I.C.A. ‘dan destek alınarak haberleşme şebekesi genişletildi.

 

Askerlik görevini (1958-59) Genelkurmaya bağlı İlmi İstişare ve Geliştirme Kurulunda yaptı. Burada Yöneylem ve Elektronik Araştırma gruplarında bazı taktik problemler üzerinde çalıştı.

 

Vatani görevini tamamladıktan sonra, İstanbul Üniversitesi Fen Fakültesi Atom ve Çekirdek Fiziği Kürsüsüne Uzman olarak girdi. Bu dönemde (1959-67) Plazma Fiziği ve Nükleer Elektronik alanlarında temel ve uygulamalı araştırmalar yaptı. Öte yandan part-time bir şekilde İTÜ Nükleer Enerji Enstitüsünde görev alarak Enstitünün Nükleer Fizik Laboratuvarını organize etti ve kurulmasına katkıda bulundu. Bu arada endüstride (Mors ve TEM Kollektif Şirketi) danışmanlık yaparak Petrol Ofisin Pipe-line haberleşme şebekesi için, Tek-yan-band’lı alıcı verici sistemler geliştirdi.

 

ODTÜ Mühendislik Fakültesi Bölümüne Yardımcı Profesör olarak 1967-68 yılında atandı. Elektrik Mühendisliği Bölümünde ; misafir ünite şeklinde 1970 yılında faaliyete geçen, TÜBİTAK Marmara Bilimsel ve Endüstriyel Araştırma Enstitüsü Elektronik Araştırma Üniversitesinin kuruluş döneminde, ünitenin araştırma politikası ve programlarını içeren çalışmalara katıldı. 1972-73 Akademik Yılında Asosye Profesör oldu. IAEA ve ITAD’dan kazandığı bursla Hollanda’ya giderek, Amsterdam’da FOM Instituut voor Atoom-en Molecuulyfysica da; Thermonuclear Onderzoek en Playmafysica da; Euratom tarafından desteklenen Particle-Beam Fusion projesinde “Visiting Principal Investigator” olarak görev aldı.       

  

Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı (IAEA) destekli ve patentli 1975 yılından sonra TAEK ve ODTU işbirliği ile gerçekleştirilen yerli nükleer düzenek tasarımı ile işletim ve araştırma projeleri: Rölativistik Elektron Demeti (REB), Dense Plazma Focus (DPF), Spheromak Formation, Ankara Spherical Tokamak (ST), Pulsed Argon-Neon Laser

 

Anılan düzeneklerde üretilen yüksek enerjili taneciklerle ileri füzyon yakıtları (lityum ve bor gibi) etkileşmesiyle nükleer füzyon reaksiyonu gerçekleştirildi. Böylece Maxwell hız dağılımlı protonlarla B-p füzyon reaksiyonu % 80 oranında sağlandı.

ODTÜ Elektrik ve Elektronik Mühendisliği Anabilim Dalı Başkanı, Prof. Dr. Sadrettin Sinman’a Heidelberg Üniversitesi ile Dünya Kültür Konseyinin ortak çalışmasının sonucunda, Plazma Fiziği ve Nükleer Füzyon alanının genişlemesine yaptığı katkılardan dolayı 1987 yılında Albert Einstein Dünya Bilim Diploması verildi.

 

Dünyada ilk nükleer füzyon reaktörü Tokamak düzenekleri ile olacağı için, 1981 yılından beri TAEK-ODTÜ işbirliği ile gerçekleştirilen Spheromak ve Ankara Küresel Tokamağı üzerinde ki deneysel ve teorik araştırmalar çok önemlidir. Bu çalışmalar IAEA tarafından koordine edilen Small Tokamak kapsamında desteklendi. Prof. Dr. Sadrettin Sinman, Füzyon Fiziğine ve özellikle kompakt toroidlerin gelişmesine yaptığı katkılar nedeniyle ODTÜ Prof. Dr. Mustafa N. Parlar Eğitim ve Araştırma vakfı tarafından verilen 1988 yılı Bilim Ödülünü kazandı.

 

Alternatif bir nükleer füzyon reaktörü kapsamında bor ve lityum gibi ileri füzyon yakıtları kullanarak gerçekleştirilecek füzyon reaksiyonu araştırması amacıyla 2002 yılında TAEK’e kapsamlı bir proje önerilmiş, ancak maalesef bu konuda kendilerine destek verilmemiştir...

 

Prof Sinman ve Eşi Ayten Sinman TAEK deki çalışmalarında C-gun adını verdikleri bir plazma üretim tasarımı yapmışlardır. TAEK de faaliyet gösterdikleri yıllarda kurumun başkanı olan Prof. Ahmet Yüksel Özemre “Portreler ve Hatıralar” kitabında kendilerinin “Türk Cruie” leri olarak anıldığını ve TAEK de yaptıkları çalışmalarla “uluslararası saygınlık hayranlık ve şöhrete eriştiklerini” vurgulamaktadır.

 

Akademik yönüyle Prof. Dr. Sadrettin Sinman çeşitli konularda ki yüksek lisans ve doktora öğrencilerine destek vermiş ve 40’a yakın tez yönetmiştir.

 

Uluslararası füzyon konferanslarında çoğu eşi Doç.Dr. Ayten Sinman ile sunulan IAEA tarafından basılan 80’e yakın yayını ve doğrudan kendisi tarafından çeşitli bilimsel dergilerde basılmış makaleleriyle Prof. Dr. Sadrettin Sinman, dünyada Elektronik ve Füzyon fiziği alanında hak ettiği yerini almıştır.



Yurdakul Ceyhun

(1940-2013)

İstanbul’da 11 Ağustos 1940 tarihinde doğan Yurdakul Ceyhun, 1964 yılında Robert Koleji Mühendislik Okulu’ndan Elektrik Mühendisi olarak mezun olduktan sonra EMO’ya üye oldu. 15 yıla yakın bir süre öğretim üyeliği yapan Ceyhun, ODTÜ Elektrik-Elektronik Mühendisliği Bölümü’nden 1982 yılında ayrıldı. Ceyhun, uzun yıllar Gama Elektronik A.Ş’de yöneticilik ve TELETAŞ’da Ar-Ge Müdürlüğü görevlerini yerine getirdi.
Bilgi teknolojileri alanında yurtiçinde ve dışında önemli projelere danışmanlık yapan Yurdakul Ceyhun, Karadeniz Ekonomik İşbirliği (BSEC ), Avrupa Telekomünikasyon Standartları Enstitüsü (ETSI), Ekonomik Kalkınma ve İşbirliği Örgütü (OECD), Teknik ve Bilimsel Enformasyon için Uluslararası Merkez (ICSTI), Türkiye Teknoloji Geliştirme Vakfı (TTGV), Türkiye Elektronik Sanayicileri Derneği (TESİD) ve Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) bünyesinde yürütülen çalışmalarda yer aldı. 1997-2000 yılları arasında Birleşmiş Milletler Sanayi Kalkınma Teşkilatı (UNIDO) Türkiye Direktörlüğü görevini de yürüten Ceyhun, Lefke Avrupa ve Uluslarası Kıbrıs üniversitelerinde görev yaptıktan sonra Kadir Has Üniversitesi’nde öğretim üyesi olarak çalışmalarını sürdürdü.

Yurdakul Ceyhun, 5 Kasım 2013 tarihinde hayatını kaybetti. Ceyhun’un naaşı kendi vasiyeti üzerine Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Anatomi Bölümü’ne eğitim amacıyla bağışlandı.

 

 

Hanife Özer

(1934-2012)

Gazi Eğitim Enstitüsü’nde İngilizce Öğretmenliği tahsili ve Adıyaman’da bir yıl  İngilizce Öğretmenliği’nden sonra, meslek hayatının hemen hemen tümünü ODTÜ Elektrik Mühendisliği Bölüm Başkanlığı Sekreteri olarak geçiren sevgili Hanife Hanımımızı 14 Eylül 2011’de kaybettik. Bölümümüzün üçüncü başkanı Ferit Konar zamanında göreve başlayan ve onaltıncı başkanı Fatih Canatan döneminde emekli olan Hanife Hanım, uzun yıllar boyunca iyice ustalaştığı bürokratik konularda, üçer yıl arayla değişen bölüm başkanlarının başvuracağı en değerli kaynak oldu. ODTÜ Elektrik Mühendisliği Bölümü öğrencilerinin ve çalışanlarının sorunlarıyla yakından ilgilenirken onlara en gerekli bilgiyi sağladı; zeka ve deneyimini harmanlayarak akılcı çözümler geliştirdi; görevini her zaman severek, içtenlik ve özveriyle yaptı. Yorucu işinin arasında bulup çıkardığı keyifli fıkralarla, burçlara göre karakter tahlilleriyle, değerli anılarla, ODTÜ tarihçesi bilgileriyle; odasına uğrayanları sohbetinden ve güleryüzünden mahrum bırakmadı.

 

Hanife Özer, ODTÜ Elektrik Mühendisliği Bölümünün sembolüydü; tüm öğrenci, mezun ve çalışanların gönlünde bıraktığı izler, uzun yıllar boyunca silinmeyecek. Onu hep, kitap okuma merakı ve okuduğu kitaplara taktığı çiçekli bezden dikilmiş koruyucu kılıflar, eski merkezî bilgisayarlarda kullanılan delikli kartların arkasına resim veya karikatür çizerek hazırladığı ve bizlere hediye ettiği kitap ayraçları, masasındaki her gün tazelediği kır çiçekleri ve yaz aylarında başından eksik etmediği hasır şapkasıyla hatırlayacağız. Kendisini saygı, sevgi ve özlemle anıyoruz.

 

 

Güney Gönenç

(1933-2011)

Doç. Dr. Güney Gönenç, 1955'te İTÜ'yü bitirdi. 1963'te ODTÜ Elektrik Mühendisliği Bölümü'nde öğretim üyesi oldu. ABD'de yüksek lisans, İngiltere'de doktora derecelerini aldı. 1960’lı yılların sonunda ODTÜ Mühendislik Fakültesi Dekan Yardımcılığı yaptı; 1969 seçimlerinde ise TİP senatör adayı oldu. 1970’li yıllarda ODTÜ Akademik Konseyinin en etkin üyelerinden biri olarak, toplumsal dönüşümün öncülüğü rolünü ödünsüz yerine getirdi. Gönenç, 12 Eylül döneminde ODTÜ Gaziantep yerleşkesine gönderildi. Gaziantep’i bir sürgün yeri olarak değil, gençlere bilimi, aydınlığı taşıma ortamı olarak değerlendirdi ve kısa zamanda yerleşkenin en sevilen hocalarından oldu. Sıkıyönetim, 1402 sayılı yasayla her türlü kamu hizmetinden kopartılmasına karar verildiğini kendisine Gaziantep’te tebliğ etti. Uzun bir hukuk savaşımından sonra, Danıştay kararıyla ODTÜ öğretim üyeliğine geri döndü. Emekli olduktan sonra da ODTÜ'de ders vermeyi sürdürdü.

 

Güney Gönenç, 1970 yılında yayımladığı ‘A Method for the Design of Fault Detection Experiments’ adlı makaleyle bilişim biliminin dünya çapında tanınan isimleri arasında yer aldı. Temel klasik niteliğini kazanan ve bu alanda araştırma yapacak herkesin başlangıç olarak alması gereken çalışması, yayınından kırk iki yıl sonra da atıflar almaya devam etmektedir. Dil işleme (computational linguistics) konusunda ise, konunun en önemli uluslararası konferansına (COLING) 1973 yılında Türkiye'den ilk katkıda bulunan bilim insanı oldu.

 

Güney Gönenç, New York Türk Öğrenci Derneği ve İngiltere Türk Öğrenci Dernekleri Federasyonu başkanlıklarında bulundu. Elektrik Mühendisleri Odası yönetim ve yayın kurullarında görev yaptı. Türkiye Bilişim Derneği Genel Başkanı oldu. Barış Derneği'nin Onur Kurulu üyesi idi.

12 Eylül’den sonraki karanlık döneme ışık saçan "Bilim ve Sanat" dergisinin genel yayın danışmanı, Bilim ve Sanat Yayınları'nın sorumlusu olarak çalıştı. Ana Britannica'da danışmanlık yaptı. Kimi TÜBİTAK yayınlarının bilimsel danışmanlığını üstlendi. Ayrıca "Hep Aranızda Olacağım" adlı, 20. yüzyılın en büyük fizikçilerinden biri ve bilim adamının topluma karşı sorumluluğunun, yurtseverlik ve barışın simgesi olan Frédéric Joliot-Curie’nin yaşam öyküsünü anlattığı bir kitap yazdı.

 

Güney Gönenç 2009 yılı sonunda düşerek bacağını kırmıştı; daha sonra kalbinde ve ciğerlerinde oluşan sorunlar ayağa kalkmasına izin vermedi. Hasta yatağındayken "Karanlık Zamanların Şarkısı" adlı ikinci kitabı yayımlandı; bu kitapta Türkiye üniversitelerinin 1940’lı 50’li yıllarını, Almanya’daki faşizmin karanlığından kaçıp Türkiye’ye sığınan ama bir süre sonra sığındıkları ülkenin karanlık güçlerince geri püskürtülen Alman bilim adamlarını ve onlarla aynı dönemde üniversiteden uzaklaştırılan Türk bilim insanlarını anlattı.

 

1950’li, 60’lı yıllarda Güney Gönenç’in, İTÜ Radyosu’na ve (henüz TRT televizyon yayınlarına başlamamışken) haftada iki yayın yapan İTÜ Televizyonu’na, repertuar hazırlığı ve teknik konularda büyük katkıları oldu. Teknik bilgisine eş düzeyde, felsefe ve sanat alanında da derin bilgisi olan, klasik Türk müziğine yakın ilgi duyan, hatta İTÜ yıllarında İleri Türk Musikisi Konservatuarı'na devam eden Güney Gönenç; her hareketinde özenli, sağlıklı düşünmesini bilen, sevecen ama doğru bildiğini açıkça söyleyen bir kişiliğe sahipti. Öğrenci anketlerinde hep en yüksek değerlendirmeleri aldı ve en iyi hocaların başında geldi. 3 Aralık 2011’de kaybettiğimiz değerli Hocamızın anısı önünde saygı, sevgi ve özlemle eğiliyoruz.

 

 

Merih Büyükdura

(1956-2007)

1956 yılında Ankara‘da doğan Prof. Dr. Osman Merih BÜYÜKDURA 1979 yılında ODTÜ Elektrik Mühendisliği Bölümü‘nden mezun oldu. 1981 yılında Ohio Devlet Üniversitesi‘nde Profesör Unvanı alan Büyükdura, 2 yıl öncesine kadar ODTÜ‘de Öğretim Üyesi olarak görev yapmaktaydı.


Feza BÜYÜKDURA (EE, 80): Başka bir seviye adamı, Merih Büyükdura... Ankara Fen Lisesi ve ODTÜ’de ağabeyim Merih’in izinde yol alırken, onu, kendimi ve çevremdeki birçok kimseyi pek zeki ve akıllı sanırdım. Ancak, ağabeyim Merih’i Ohio State Üniversitesi’nde ziyaret ettiğimde, onun bizden tamamen başka ve yüksek seviyede biri olduğunu idrak etmiştim. Doktora tezine baktığımda ve üzerinde uğraşmakta olduğu bir kaç çalışmasını gördüğümde, onun akıl ve zekâ düzeyine hayran oldum. Onun kardeşi olmamdan hep gurur duydum. Çok derin bir özlem duygusuyla onu hep arayacağım.

 

Prof. Dr. Mahinur S. AKKAYA (CHEM, 84) - Prof. Dr. Engin Umut AKKAYA (CHEM, 83): Merih ile 80’li yılların ortasında Columbus’ta, doktora çalışmalarımız için gittiğimiz Ohio State Üniversitesi’ndeyken tanıştık. Kısa süre birlikte olmamıza rağmen, Engin de (sevgili kocam) ben de onu çok çok sevdik, o da bizi sevdi; keşke ABD’ye dönseydi de orada onunla daha uzun süre birlikte olabilseydik. On yıl gibi uzun bir aradan sonra biz ODTÜ’ye döndüğümüzde, özellikle de her ayın ilk Perşembe akşamlarında rektörlüğün düzenlediği ‘birlikte olalım’larda beraber olduk. Sevgili Petek ile de tanıştık. İyi ki birliktelerdi, çünkü onlarla geç saatlere kadar evlerinde olmak ne kadar güzeldi, çoşkuluydu, ne çok şeyler konuşuldu -politika, felsefe, bilim-, dertleşildi ve ayrılırken hep zenginleşmiş eve dönüldü. Bilimsel çalışmalardan söz ederken, ‘curiosity base’ çalışmaların onu en çok umutlandıran çalışmalar olduğunu anladığımızda Merih’e olan hayranlığımız daha da artmıştı.  Hem kendi evlerinde hem de ODTÜ’de lojmanda kalırlarken, Merih’in kütüphanesini içeren ayrı bir odası hep oldu, çok okuyordu. Ondan aldığım kitaplarından birisi –Social Biology- hala bendeydi, hastayken -o kitabın bende kalsın mı Merih- dedim. O da sevindiği belli olacak şekilde -kalsın- dedi, bana gülümsedi. Gülümsemesi sıcaktı, sevgi doluydu, bana çok şey anlattı. Sevgili Merih, herkes -seni tanıyan ve çok seven herkes- hele hele Yalın, seninle daha çok uzun yıllar birlikte olabilmeliydi, gerçeği kabullenmek çok zor. Dostluğunu, içtenliğini, pırıl pırıl zekânı, engin bilgi hazinesiyle dopdolu olduğunu hiç unutmayacağız. Seni tanımış olduğum için kendimi hep şanslı hissedeceğim. Hastalandığında içimiz çok ama çok acıdı.  Çevrendeki herkes için çok değerliydin. Sana olan sevgimiz ve saygımız bizler var oldukça hep sürecek, ama o harika zekanla geride bıraktığın değerli bilimsel çalışmaların ise sonsuza kadar bilimin hazinesinde var olacak, biz senden mahrum kalmış olsak bile.

 

Hocamız için Prof. Ayhan Altıntaş tarafından da bir anma yazısı yazılmıştır:
Bir Gezegen Kaydı, Sevgili Prof. Dr Merih Büyükdura'nın Ardından



Şakir Yeşildoruk

(1921-2005)

He graduated from Ankara YTÖO (Yüksek Teknik Öğretmen Okulu- Technical Teacher School) in 1945. He worked as a teacher at the same school until December 1955. He went to USA on a grant and received his BS degree from the Electrical Engineering Department of University of Missouri. Upon receiving MS degree in 1958, he returned to Turkey and joined METU. He worked as an assistant professor in the Electrical Engineering Department until 1970. Dr Yeşildoruk served as assistant chairman in the same department between 1968 1nd 1970. He went to University of Missouri the same year to complete his Ph.D studies. He was awarded Ph.D degree in January 1973. Dr. Yeşildoruk used his sabatical leave at Al-Fatah University in Libya in 1980. He returned to METU in 1981. He became an Associate  professor in 1983 and retired from METU in 1988.



Halil Bengi

(1920-2003)

Halil Bengi graduated form Ankara ETÖO (Erkek Teknik Öğretmen Okulu) in 1951. He was appointed as general director to Ankara Radio after graduation, and served in this position until 1959. He joined METU Electrical and Electronics Engineering Department in 1960. He was appointed to Turkish Postal  Office as general director in 1960 and remained in this position until the end of 1961. Bengi returned to METU as an Assistant Professor in 1961. Served as head of  EEE Department between 1961-1964. He went to University of Wales, UK in 1965 and received his PhD degree in 1967. Dr. Bengi became an Associate Professor in METU in 1968.  He served as head of EEE Department once again between 1971-1977and became a full Professor at METU in 1976. In 1977 he went to Zanzibar as a UNESCO expert and served there until 1978. Dr. Bengi retired from METU in 1987.

 

 

Serhat Özyar

(1965-2002)

Serhat Özyar graduated from Bornova Anatolian High School in 1982.  Özyar received his BSc. Degree from the Electrical and Electronics Engineering (EEE) Department of Middle East Technical University (METU) in 1986. He received MS and Ph.D. degrees from the same department in 1988 and 1996, respectively. His Ph.D research was related to the use of ultrasonic waves on cancer tumors. Dr.  Özyar was Turkish Scientific and Technical Research Council (TUBITAK) grantee during his BS study and later an honour grantee from the same institution while studying towards his MS and Ph.D. degrees. Dr. Özyar served as a research-assistant in METU EEE Department between 1986-1990. After 1990 he served as an instructor in the same department.

 

Dr. Özyar was one of the founding members of METU Staff Society. He also contributed to the formation of METU Staff Union. He also took part in various bodies of Turkish Chamber of Electrical Engineers and also served in the governing board.

 

Dr. Özyar was one of the founding members of a periodical called “Olgu”, also worked for periodicals “Aydınlık” and “Teori”. He was also a founding members of “Bilim ve Utopya” and Ankara representative of the same periodical. He had many articles published in this journal.



Ahmet Ferit Konar

(1930-2002)

Prof. Dr. Ahmet Ferit Konar graduated from the Electrical Engineering Department of Yıldız Technical University in 1952. He contributed to the construction of the electricity utilities of Seyhan Dam. Later he started his postgraduate studies at the Universityof Michigan, Electrical Engineering Department in 1955 and obtained his master degree in 1957. In the same year he started to work for Kuhlman Electricityas a research and development engineer. He waspromoted to become head of the research departmentin 1960. He also obtained his Master of Science degree in mathematics from the University of Michigan in 1961. In the same year he was appointedto the Space and Defense Research Centre of Honeywell corporation.

 

In 1964 he started his academic career as assistant professor at the Middle East Technical University and was entrusted as head, the task of founding the Electrical Engineering Department to which he contributed significantly. In 1967, he joined the University of Minnesota as a UNESCO fellow and obtained his PhD degree in 1969. He was promoted to associate professorship in 1969 at the Middle East Technical University, Department of Electrical-Electronics Engineering.

 

He was invited to USA, to work on defense research projects in 1970 and became the head of the System and Control Department in Honeywell ResearchCentre. He was appointed as faculty member to the Graduate School of the University of Minnesota in 1979; he served there successfully until 1981. He became a fellow of Honeywell Technology Centre in 1982 and a member of the Industrial Advisory Committee of the University of Minnesota in 1986.

 

Invited by Istanbul Technical University and the Scientific and Technological Research Council of Turkey, he organized special seminars. He was the program chair of the International Control Symposium held in Turkey. He served as university executive board member, advisor to the rector, Head of the Computer Engineering Department at the University of Sakarya between 1994-2000. After having retired from the University of Sakarya in 2000, he became the deputy Rector of Doğuş University, and he served as the Head of the Institute of Science and Technology and the editor in chief for Doğuş University Journal.

 

 

Haluk Derin

(1944-2002)

He graduated from Electrical Engineering Department of Robert College in İstanbul Turkey in 1962. He went to USA and received his MS degree from University of Virginia in 1969 and Ph.D degree from Princeton University in 1971. He reurned to Turkey and was appointed as an Instructor in METU Electrical Engineering Department in February 1972. 

 

He became Assistant Professor in July 1972 and was appointed to Associate Professor position in 1981. He left for USA in 1981 for a sabbatical leave and worked first for Syracuse University and later for Massacusets University. He resigned from METU in 1983.

 

 

Yılmaz Tokad

(1928-2001)

Yılmaz Tokad entered Istanbul Technical University (İTÜ) in 1947 and graduated from “zayıf akım” branch in 1952. After graduation he did his military duty. When he was discharged, he joined Turkish PTT and served as assistant manager in PTT factory in Istanbul. In 1955 he joined ITÜ Electrical and Electronics Engineering Faculty, telecommunication branch as an assistant. In 1957 he went to Michigan State University (MSU) to study towards a doctoral degree. He received his Ph.D. degree in 1959 and joined MSU as staff member. He became an assistant Professor in 1960, Associate Professor in 1963 and Full Professor in 1967. He spent a year at Middle East Technical University (METU) during his sabbatical leave in 1967. In 1969 he returned to METU once again, on leave from MSU, to set up the “Electronic Research Center” in Ankara. Meanwhile he lectured at METU. In 1971 he retired from MSU. When the Electronics Research Center was relocated at Gebze in 1972 by TUBITAK (Turkish Scientific and Technical Research Institute), he left METU on leave and became the director of the “Electronics Research Unit” of Marmara Scientific and Industrial Research Institute. In 1974 he retired from METU. In 1986 he resigned from the research center, while serving as its director. He continued his academic activities at Istanbul Technical University Electrical and Electronics Engineering Faculty. He retired from ITÜ in 1991. He served as staff member at Bilkent University in Ankara until 1992.

 

 

Nazif Tepedelenlioğlu

(1941-1999)

Nazif Tepedelenlioğlu received his BS and MS degrees in Electrical Engineering from METU Electrical and Electronics Engineering Department in 1962 and 1963, respectively. He went to the USA in 1964 and received his PhD degree from the Polytechnical Institute of Brooklyn in January 1969.  In METU, Dr. Tepedelenlioğlu first served as an assistant (1962-1963 ) and after his rejoining in 1969, he worked in the positions of instructor (1969), assistant professor (1969-78), and associate professor (1978-1983). He was the chairman of METU Electrical and Electronics Engineering Department between 1970 and 1971. He lectured on many subjects, including telecommunications, electronics, signal processing, stochastic processes and linear systems. He established the telecommunications group of the METU Electrical and Electronics Engineering Department; supervised many MS and PhD theses, and contributed a lot to the education of faculty, not only in METU, but also in other universities. He supervised many projects for the government and industry.

 

He was dismissed in September 1983 according to a military junta law No.1402, which had to be executed without giving any explanation neither to the employee nor the employer.  He had to go abroad, since the law No.1402 did not allow its victims to be reemployed by any other institution of the government. Dr. Tepedelenlioğlu then worked (1983-1999) as a professor at Florida Institute of Technology (FIT), where he supervised NASA projects and was selected by FIT students continuously as the best educator of the year. Many of his research work had impacts on industrial applications in the USA.

 

 

Ayhan Türeli

(1934-1997)

Ayhan Türeli graduated from Tarsus American College (high school). In 1958, he received his MS degree in Electrical Engineering from Istanbul Technical University. In 1964, he received his Ph.D.  degree from the University of Manchester, Institute of Science and Technology (UMIST). Dr. Türeli joined METU in 1964 and served as assistant professor, associate professor and professor. During this period he lectured on power systems and electrical machines. He worked as Senior Research Fellow at UMIST and Politechnic of Centrol London in 1968 and 1971 respectively.

 

Prof. Türeli was head of METU Electrical and Electronics Engineering Department between 1968-1970.  Between 1977-1979 he was a guest Professor at the Rio de Janeiro Federal University Graduate School (UFRJ/COPPE, Brasil). Between 1980-1985 he worked at the Brasilian Electricity Corporation Power Systems Research Center. Prof. Türeli returned to Turkey in 1985 and was the founding director of Turkish Scientific and Technical Council - Ankara Electronics Research Institute (TAEAGE) and served as the institute director until 1996.

 

Prof. Türeli has supervised 35 MS theses and 2 Ph.D. theses, and he is the author of many national and international scientific articles. Many of his research work has found industrial application.



Hakkı Oranç

(1932-1993)

Hakkı Oranç graduated from İstanbul Technical University Electrical Engineering Faculty in 1955. After completing his military service in 1957 as a conscript officer, he started working for the Turkish post office (PTT) general directorate. In 1961 he started working for the “Basın Yayın” General Directorate. Meanwhile he started part time lecturing at Middle East Technical University. In 1963 he went to Birmingham University UK and started working towards a Ph.D degree. He received this degree in 1966  and returned to METU and became an assistant professor in October 1966. In 1969 he was employed by NATO Shape Technical Center and worked there until 1972.  He returned to METU and became a full professor in 1978. He served as Technical assistant to TUBİTAK (Turkish Scientific and Technological Reserch Institution) General Secretary. In 1980 he was appointed as head of Department to Eagean University in İzmir to establish the Electrical Engineering Department. In 1982 he resigned from METU.

 

 

Bülent Kerim Altay

(1952-1989)

Bülent Kerim Altay, an Associate Professor in Electrical and Electronics Department of Middle East Technical University (METU), passed away in a traffic accident in Adana-Turkey on 13 November 1989. Dr. Altay made contributions in the fields of signal processing, biomedical engineering and telecommunications. Particularly, he contributed significantly on the theory of model reference adaptive systems.


He was born in Ankara-Turkey in 1952. He received B.S., M.S. and Ph.D. degrees, all in electrical engineering, from the Electrical and Electronics Engineering Department of METU, in 1973, 1977 and 1983, respectively. After receiving the B.S. degree, he joined the EEE Department of METU as a research assistant. He continued his academic career in the same department as an instructor, Asst. Professor and finally as an Associate Professor in the telecommunications field. During his work in METU, he taught various courses on electronics, telecommunications and system identification. Dr. Altay had also worked in several research projects. He studied the mechanism of generation of phonocardiogram sounds from implanted mechanical prosthetic heart valves during a project sponsored by a distinguished medical center in Turkey.

 

In the last years, his research interests focused on military communication systems. In particular, he was working on synchronization problems arising in HF and VHF channels as parts of projects supported by ASELSAN Military Electronics Inc. Ankara, and Turkish Scientific and Technical Research Council. Dr. Altay authored over fifteen published papers. In addition to his academic and research activities, he was working as a reviewer for SIGNAL PROCESSING.


What matters most is that we lost such a dear friend who won the admiration and affection of all who knew him, especially his students. His memory will always be with us.

 

 

Sevim Tan

(19-)



Kemal Merttopçuoğlu
(19-)
 
 

Mustafa Parlar

(1925-1980)

Prof. Dr. Mustafa N. PARLAR, 1925’te Rize’nin Hemşin nahiyesi Yayla Köyü’nde doğdu. 1949 yılında İlinois Teknoloji Enstitüsü’nde lisans, 1950 yılında Northwestern Üniversitesi’nde yüksek lisans ve 1954 yılında Brooklyn Politeknik Enstitüsü’nde doktora dereceleri aldı. Amerika’da bulunduğu sürede Brooklyn Politeknik Enstitüsü’nde 4 yıl araştırma mühendisi ve Clarkson College of Technology’de bir yıl yardımcı profesör olarak görev yaptı. Yurda dönünce kısa bir süre EİE İdaresi’nde çalıştıktan sonra Genel Kurmay Başkanlığı İlmi İstişare Kurulu’nda harekât araştırma subayı olarak görev aldı. Askerlik görevinden sonra Orta Doğu Teknik Üniversitesi’ne girerek sırasıyla 1957 yılında Eğitim Direktörlüğü, 1958’de Elektrik Mühendisliği Bölüm Başkanlığı, 1960-1970 yılları arasında da Mühendislik Fakültesi Dekanlığı görevlerinde bulundu.

 

Mustafa PARLAR 1964’te Doçentliğe, 1969’da Profesörlüğe terfi etti. 1966-1967 akademik yılında California Üniversitesi’nde, konuk profesör olarak ders verdi ve araştırma yaptı. 1970 yılında ODTÜ Rektörü olarak atandı. Ancak bu görevden istifa ederek ayrıldı. 1969-1970 yıllarında Türkiye Elektrik Mühendisleri Odası Yönetim Kurulu Üyeliği ve Başkanlığı yaptı. 1973-1977 döneminde TBMM de İstanbul milletvekili olarak görev yaptı. 1977’de üniversiteye döndü ve ODTÜ İçel Mühendislik Bilimleri Fakültesi Kurucu Dekanı olarak görev yaptı. Son olarak TÜBİTAK Güneş Enerjisi Destekleme Araştırma Ünitesi Başkanlığı, TÜBİTAK Türkiye Enerji Komisyonu Başkanlığı, ODTÜ Enerji Koordinasyon Kurulu Başkanlığı görevlerini de yürütmekteydi.

 

Prof. Dr. Mustafa PARLAR akademik çalışmalarında çok geniş bir alan kapsadı ve öncelikle Türkiye’nin gereksinimlerini göz önünde tuttu. Enerji sorunlarından haberleşmeye kadar farklı dallarda ODTÜ’nde araştırmalar başlattı. Yönetsel ve akademik görevleri yanında kamu kuruluşlarının ve Birleşmiş Milletler Genel Sekreterliği’nin danışmanlık hizmetlerinde bulundu. Endüstrileşme sorunları, ağır elektronik sanayii ve elektronik sanayiinin kurulması için önemli katkılarda bulundu, Üniversite-Endüstri işbirliğinin gerçekleşmesi, üniversitelerin ülkenin teknik sorunlarının çözümüne gerekli katkıları gerçekleştirebilmeleri için verimli çabaları oldu. Elektroteknik ve elektronik dalında bazı teknolojik transferlerin başarılı bir biçimde sonuçlanmasında öncülük etti. Türkiye’nin enerji sorununun çözümü için örgütlenmede önemli katkıları oldu.

 

Mustafa N. PARLAR’ ın yurtiçinde ve yurtdışında yayınlanmış 25 bilimsel bildirisi, biri çeviri beş kitabı, pek çok teknik raporu ve gazetelerde yayınlanmış 60’a yakın makalesi vardır. Mustafa N. Parlar evli ve 4 çocuk babası idi. Mustafa PARLAR, toplumun ve endüstrinin gelişme sorunları ile ilgilenmeyen bir bilimsel görüşün değil, kurduğu laboratuvarlarla, yetiştirdiği araştırmacılarla, üniversitenin topluma katkısını ve bilimsel düşüncenin çevreyi değiştirici, yaşam düzeyini yükseltici etkisini savunmuş ve bu bakımdan yapıcı, yaratıcı bir rol oynamıştır. Mustafa PARLAR, zekâları ve yetenekleri köreltebilecek güçlükler karşısında yenilmemiş; tam tersine onun gücü bu güçlüklerle adeta bilenmiş ve O’nun, ülkesini daha yüksek bir teknoloji ile kalkındırma azmi, üniversite anlayışını ve öğrencilerine verdiği "hayat için bilim" düşüncesini kökleştirmiştir.

 

1950’lerin henüz barakalar halinde kurulmaya başlayan Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde Mustafa PARLAR çok yönlü kişiliğe ve uygulamaya yönelmiş düşünceleri ile yeni bir bilim-endüstri ilişkisi kurmuş ve buna bağlı olarak çağdaş bir eğitim anlayışı yaratmıştır. Bugünkü Orta Doğu Teknik Üniversitesi bu kavram çevresinde gelişmiş ve yücelmiştir. Mustafa PARLAR’ın anısını yaşatmak, Türk eğitimine hizmet vermek, onun yaşamı boyunca uğraş verdiği hedefler doğrultusunda çalışmalar yapmak amacıyla 12 Ocak 1981 tarihinde ODTÜ Prof. Dr. Mustafa N. PARLAR Eğitim ve Araştırma Vakfı kurulmuş bulunmaktadır. Parlar’ın ölüm yıldönümleri, ödüllendirme günleri olarak anılmaktadır.

 

19 Ocak 1982 tarihinde ODTÜ’nde Prof. Dr. Mustafa N. PARLAR Eğitim ve Araştırma Vakfı tarafından tüm üniversite öğretim üyelerini de simgeleyen anıt park yapılmış bulunmaktadır. Böylece, bir öğretim üyesinin heykelinin üniversiteye dikilmiş olması, ülkemizde ilk kez Orta Doğu Teknik Üniversitesi’nde gerçekleşmiştir. Mustafa PARLAR, öğretim üyeleriyle, öğrencileriyle birlikte olmaya devam edecektir.